Een Nieuwe Baan, deel 7. De tussenbalans

Een Nieuwe Baan, deel 7. De tussenbalans


Inmiddels vlieg ik zes maanden intercontinentaal en heb ik een vluchtige blik mogen werpen op verschillende mensen in verschillende steden in verschillende werelddelen.

Natuurlijk mag je niet generaliseren. En natuurlijk is alles wat niet mag een stuk leuker dan alles wat wel mag. Dus daar gaan we:

A night at the ballgame

A night at the ballgame


Atlanta, Georgia. Aangekomen in het hotel zie ik dat de Braves vanavond spelen at 7.10 pm. Ik heb nog een uur om op Turner Field te komen. Tijd genoeg.
Het werd niet alleen een geweldige wedstrijd, het werd vooral een geweldig avondje mensen kijken. Wat een mafkezen, zeg.

Wilhelmina

Wilhelmina


Een tijdje geleden werd ik met een aantal schrijvers benaderd voor een project. Of ieder van ons samen met een beeldend kunstenaar een tweeluik wilde maken van een oudere in een verzorgingstehuis. Ik maakte een geschreven portret van Wilhelmina van Lippen.
Laatst zocht ik haar op. Het was geen fijn bezoek. Ik schaamde me.

'Are you John Green?'

'Are you John Green?'


Precies één keer schreef ik een blog over een boek. Over mijn favoriete boek. Van mijn favoriete schrijver. Van mijn ver-boven-alle-andere-schrijvers-uittorenende-inspirerende-schrijver. En heelheel soms dagdroomde ik, dat ik de vraag die boven dit blog staat zou kunnen stellen.
Nu was ik laatst in Chicago. Ik zat in het Millenniumparc tegenover ‘the Bean’, een kunstwerk waarvan ik voor het eerst las in een boek van… jawel. En wie zie ik lopen?

Passie!

Passie!


Toen ze me laatst naar mijn passie vroeg, antwoordde ik trots en vol overtuiging: ‘schrijven’. Op haar vervolgvraag: ‘Waarom ben je dan nog niet aan je tweede boek begonnen?’ had ik niet zo’n gevat antwoord.

Een Nieuwe Baan, deel 6. Jetlaggin’

Een Nieuwe Baan, deel 6. Jetlaggin’


Shenyang ligt in China en heeft drie keer zo veel inwoners als Parijs, die p.p. drie keer zo veel herrie maken op een drie keer zo klein oppervlak. Tel uit je winst. Ik had nog nooit van Shenyang gehoord (wel van China), totdat het op mijn rooster stond en ik er een week verbleef. Ik zal Shenyang niet snel vergeten.

Een Nieuwe Baan, deel 5. Whale-watching

Een Nieuwe Baan, deel 5. Whale-watching


Wilde ik bij de standby-reeks (zie eerdere blogs) juist de minder romantische kant van het vliegen laten zien, bij De Nieuwe Baan gaat dat nog niet lukken. Ik was in Vancouver en Vancouver was vet. Dat gold ook voor de killerwhales (die langs ons rubberbootje zwommen).

Een Nieuwe Baan, deel 4. Het was gezellig druk in de metro.

Een Nieuwe Baan, deel 4. Het was gezellig druk in de metro.


Het heeft even geduurd, maar ik weet wat de nieuwe baan, de nieuwe baan maakt. Het is niet het (grote) vliegtuig, niet de nieuwe maatschappij, en niet mijn nieuwe standplaats. Het zijn de nieuwe bestemmingen. En dan vooral de bewoners van die nieuwe bestemmingen.